ไรว๊า...

ไรว๊า.. ชอบใครเค้าก็ดันมีแฟนกันหมดแล้วง่ะ
เซ็งเรย

ตั้งแต่นี้ไป ฉันจะถือคติไว้ว่า ผู้ชายทุกคนมีแฟนแล้ว
แล้วที่ยังไม่มีแฟน แสดงว่ามันเป็น....

เซ็งว่ะ เมื่อไหร่จะสมหวังซักทีวะ
อกหักมาเป็นร้อยรอบแล้วเนี่ย

มันมาอีกแระ..

ทำไมฉันต้องเซ็งด้วยวะ อยู่ดี ๆ ก็มีเรื่องมาให้เซ็ง เบื่อจริง ๆ
บ้าเอ๊ยย

กรูก็ผิดอีกแหละ ทำอะไร ๆ ก็ผิดตลอด ก็เป็นคนอย่างงี้อ่ะ
ขอโทษที่มันเป็นอย่างงี้ไม่ได้วิเศษเหมือนใคร ๆ
มันก็ได้แค่นี้แหละ ก็รู้... ว่ามันไม่ดี
ก็มันเปลี่นกันง่าย ๆ ซะที่ไหนล่ะ

เฮ้ออ.. ถ้ามันเปลี่ยนกันง่าย ๆ ก็ดีสิ่
ก็ดีได้แค่นี้แหละ ฉันก็เบื่อเหมือนกัน

ความเป็นตัวของตัวเอง

ความเป็นตัวของตัวเอง
มันไม่อาจแสดงออกมาได้จากจิตใจโดยตรง
มันขึ้นอยู่กับปัจจัยหลาย ๆ อย่างภายนอกได้
จะให้ทำไงได้

ฉันอยากจะหยุดคิด
อยากจะปล่อย
อยากจะวาง
อยากรู้สึกว่าง
อยากรู้สึกเบา
ไม่อยากรู้สึกหนักอึ้งเหมือนกันวันนี้
วันนี้มันหนักหนาจริง ๆ

ถ้าฉันไม่ตายไปเสียก่อน
ชีวิตนี้คงได้เจออะไรที่หนักหนากว่านี้..ฉันรู้

ฉันว่า ถ้าฉันหยุดคิดได้
อะไรหลาย ๆ อย่างมันคงจะดีกว่านี้
ยิ่งคิดยิ่งฟุ้งซ่าน ยิ่งทำให้หัวปั่น
ยิ่งทำให้เรื่องมันวุ่นวายในจิตใจ
คงต้องพอซักที เฮ้อออ....

ตั้งแต่นี้ไป จะคิดแต่เรื่องดี ๆ บ้าง
พยายามจะเอามันออกมาจากความฝันในยามหลับไหล
จะพยายามเอามันออกมาให้กลายเป็นความจริง

ไม่ชอบ ไม่รัก ก็คงไม่หวัง
ไม่หวังก็คงไม่ผิดหวัง
ก็คงไม่เจ็บ คงไม่ปวด คงไม่ทรมาน
ตรงก้อนเนื้อในอก ที่ไม่สามารถมองเห็นมันได้..

ฉันจะพยายามยอมรับความจริง ที่มันเป็นไป
ฉันคิดว่าถ้าไม่คิด มันก็คงจบ
ต้องทำให้ได้ อื้มมม

~~ว้าเหว่(แบบว่าสุด ๆ)~~

ไม่รู้ถึงเหตุ....
แต่กำลังได้รับผลที่กำลังเจอ

อยากจะแก้...
แต่ไม่มีวิธี
คงทำได้อย่างเดียว คือก้มหน้าก้มตารับกรรม
ไม่รู้เหมือนกันว่าไปทำอะไรไว้

หัวใจเป็นเรื่องซับซ้อน
สั่งมันก็ไม่ได้ ปล่อยมันไว้ก็ไม่ดี
ทำไมต้องเป็นฉัน ทำไม...
คงไม่มีใครตอบได้ นอกจากฉันจะคิดเอาเอง
ตามประสาคนมีกรรม

กี่ครั้งแล้ว ที่ต้องเจ็บ
ใจไม่เคยจำแต่ก็..ไม่เคยชิน
จะมีซักวันมั้ยที่เป็นของฉัน
จะมีซักวันมั้ยที่ฉันไม่ต้องทรมาน
จะมีซักวันมั้ยที่จะไล่ความเหงาที่กัดกินชีวิตได้
จะมีซักวันมั้ยที่ใจจะเข้มแข็ง
จะมีซักวันมั้ยที่จะสั่งน้ำตาให้หยุดไหลได้

ทุกวันนี้ฉันว้าเหว่ จะมองไปทางไหนก็ว่าเหว่
ทุกอย่างมันห่อเหี่ยว ไม่มีวันของฉัน
...ฉันเหงาเหลือเกินนน.....

เกลียดความเหงาที่คอยกัดกินหัวใจ
เกลียดที่ต้องรู้สึกว่าไม่มีใคร ต้องมีหัวใจโดดเดียว
เกลียดตัวเองที่ใจอ่อนแอเกินไป ก่อนจะนอนน้ำตาก็ไหลทุกครั้ง
เมื่อไหร่มันจะจบไปซักที..

เจ็บ...ใช่เล่นเลย

.....เจ็บที่ต้องได้ยิน .....
.....เจ็บที่ต้องทนฟัง.....
.....เจ็บที่ต้องฝืนยิ้ม.....
.....เจ็บที่ต้องน้อยใจ....
.....เจ็บที่ต้องร้องไห้....
.....เจ็บที่ต้องช้ำใจ.....
.....เจ็บที่ต้องเจียมตัว....
.....เจ็บที่ต้องรับกรรม....
...เจ็บที่ต้องรู้ว่าไม่มีวันหาย..
...เจ็บที่รู้ว่าไม่มีวันสิ้นสุด...
..เจ็บที่ต้องยอมรับความจริง..

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

จะถามหาคนที่เข้าใจคงไม่มี ขนาดตัวเองยังไม่เข้าใจตัวเอง
แล้วจะหาใครมาเข้าใจ??????

.......

แม้ความจริงจะเจ็บปวดแต่ก็ต้องยอมรับ
ถึงแม้จะต้องยอมรับแต่ไม่ได้หมายความว่าความเจ็บปวดจะหายไป
อยากให้มันจบสิ้นสักทีแต่คงไม่มีวันนั้น....

Hi!!! CAREZY

เห็นแคร์เครียด ๆ มีกลอนมาให้อ่านนะ ^^
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
หนึ่งสมอง สองมือ ต้องไขว่คว้า

เมื่อมีปัญหา ขึ้นมา ต้องแก้ไข

เหนื่อยและท้อ ขอพักหน่อย ไม่เป็นไร

ให้มีแรง ลุกขึ้นใหม่ ได้อีกครา



คนเราก็เป็น แบบนี้ กันทั้งนั้น

มีสุขสันต์ โศกเศร้า เท่ากันแหละหนา

ความสำเร็จ แต่ละครั้ง กว่าจะได้มา

ต้องแลกด้วย เหงื่อและน้ำตา แทบทุกคน



ขอเป็นอีก หนึ่งแรงใจ ให้คนสู้

ให้เธอรู้ ว่าเธอ ยังมีหวัง

ขอส่งแรงใจ ให้เธอ มีแรงพลัง

ไปยังฝั่งฝัน ที่เธอวาดหวัง และตั้งใจ

อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิดอ่ะนะแคร์ ที่สำคัญคือความตั้งใจ และความพยายามของเรา
เราก็พยายามบอกตัวเองอยางงี้เหมือนกัน การที่แคร์อ่อนแอ มันจะพาให้เราหมดกำลังใจไปด้วยนะ
สู้ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

14 สิ่งที่สุดในชีวิต

1. ศัตรูที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในชีวิตเรา ก็คือ ตัวเราเอง

2. ความล้มเหลวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตเรา ก็คือ ความอวดดี

3. การกระทำที่โง่เขลาที่สุดในชีวิตเรา ก็คือ การหลอกลวง

4. สิ่งที่แสนสาหัสที่สุดในชีวิตเรา ก็คือ ความอิจฉาริษยา

5. ความผิดพลาดมหันต์ที่สุดในชีวิตเรา ก็คือ การยอมแพ้ตัวเอง

6. สิ่งที่เป็นอกุศลที่สุดในชีวิตเรา ก็คือ การหลอกตัวเอง

7. สิ่งที่น่าสังเวชที่สุดในชีวิตเรา ก็คือ ความถดถอยของตัวเอง


8. สิ่งที่น่าสรรเสริญที่สุดในชีวิตเรา ก็คือ ความอุตสาหะ วิริยะ

9. ความล้มละลายที่สุดในชีวิตเรา ก็คือ ความสิ้นหวัง

10. ทรัพย์สมบัติที่มีค่ามากที่สุดในชีวิตเรา ก็คือ สุขภาพที่ สมบูรณ์

11. หนี้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตเรา ก็คือ หนี้บุญคุณ

12. ของขวัญที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตเรา ก็คือ การให้อภัยและความเมตตากรุณา

13. ข้อบกพร่องที่ใหญ่หลวงที่สุดในชีวิตเรา ก็คือ การมองโลกในแง่ ร้ายและไร้เหตุผล

14. สิ่งที่ทำให้อิ่มอกอิ่มใจที่สุดในชีวิตเรา ก็คือ การ ให้ทาน

กำลังใจจากตัวหนังสือ..

"ความเหงา...ไม่เคยทำร้ายใคร"

ความเหงา...มีสิ่งดีๆ บางอย่างซ่อนอยู่
ถ้าหากเราเรียนรู้ที่จะอยู่กับความเหงาให้เป็น
เราก็จะได้เห็นสิ่งนั้น

ความเหงา... เพียงต้องการให้เราลองฝึกที่จะอยู่กับตัวเอง
เพราะถ้าเราอยู่กับตัวเองยังไม่ได้
จะอยู่กับใครก็ไม่มีความสุข


"ไกลจากคนที่ทำให้เรารู้สึกไร้ค่า"

ดอกไม้ที่งดงาม...ต้องถูกปักลงในแจกันที่เก่ากรุ
ความงดงามของดอกไม้นั้น... ก็อาจเลือนหายไป
หากเราเชื่อมั่นในคุณค่าของตัวเอง
เราก็จะเป็นดอกไม้ที่งดงามที่สุดได้..แม้ไม่ต้องมีแจกัน

เศร้า เซ็ง ทุกอย่าง ไม่อยากโดนล้อ อาย เจียม

เนื้อคู่...

ฉันเชื่อเรื่องเนื้อคู่....

และฉันก็มั่นใจว่าฉันไม่มีเนื้อคู่
เพราะฉันต้องเจอกับความผิดหวังมาตลอด
อาจจะเป็นเพระรูปลักษณ์ภายนอก อันแสนขี้เหร่ของฉันก็เป็นได้

ช่างมันเหอะ ชีวิตนี้อยู่คนเดียวก็คงไม่เป็นไร
เกิดคนเดียว ตายคนเดียว ขออยู่คนเดียวแล้วกัน
ดีกว่าต้องอยู่กับคนที่ทำร้ายใจกัน
ปล่อยวางซะ ไม่มีเนื้อคู่ก็ช่างมัน ช่างมัน ช่างมัน

good night (รอบสองจ้า อิอิ)

โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

เจ็บอ่ะ เจ็บ เจ็บ เจ็บ

แต่มันก็แค่เจ็บจี๊ดดดดดดดดดด ไม่เป็นไรหรอก
ต้องรีบตัดใจ ตัด ตัด ตัด ตัด ก่อนที่จะเจ็บมากไปกว่านี้
ก็บอกแล้ววววว ว่าอย่าไปยุ่งกะคนมีแฟนแล้ว
เห็นมั้ย เห็นมั้ย

เฮ้อ.............

ไอ้ฉันมันก็งี้แหละ แอบรักแฟนชาวบ้านเค้า
สุดท้ายก็ต้องเจ็บ พอละ พอละ
เราจะไม่คุย ไม่ทัก ไม่มองหา ไม่สานความสัมพันธ์
จบ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

พอเหอะ พอเหอะ เจ็บมามากแล้วนะ กับความรักเนี่ย
ไม่สิ อาจจะเรียกว่าความหลง พอได้แล้วนะ
จำซะบ้างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
เค้ากับแฟนก็ยังรักกันดี ไม่อยากทำให้ใครเสียใจ
อีกอย่างเราก็ไม่มีปัญญาทำให้เค้าเสียใจได้หรอก
ไม่มีปัญญา 555555555555555555+
(เป็นบ้าไปแล้ว)

ไปล่ะ ไปทำใจก่อน แอมทำได้น่า
ไม่มอง ไม่พูด ไม่ทัก โอเค๊

goodnight

เปิดเทอมแล้ววววว

ชีวิตหลังเปิดเทอม.....

เฮ้อ ขี้เกียจที่จะพูดถึง แต่ก็อยากจะระบาย

มีปัญหากับเพื่อนอีกละ ก็นิสัยมันอ่ะแหละ
ใครจะไปทนมันได้ ช่างเหอะ คบได้ก็คบ คบไม่ได้ก็ไม่ฝืนมันละ
อันเพื่อนดีมี 1 ถึงจะน้อย ดีกว่าร้อยเพื่อนคิดริษยา
แต่ก็อย่างว่า คนเราอยู่ในสังคมใหญ่ การวางตัวย่อมเป็นเรื่องที่สำคัญมาก
ยิ่งเราอยู่ในแวดวงสังคม ของคนที่ไม่ได้รับการพัฒนาด้านจิตใจ
ยิ่งต้องทำตัวยากหน่อย พยายามเข้าละกัน

***************************************

ฉันไม่ชอบคนเจ้าชู้ แต่ก็เหมือนว่าจะพบเจออยู่ร่ำไป
ฉันต้องพยายามห้ามใจ สร้างเกราะป้องกันตัวเองไว้
วัยนี้ ไม่ใช่วัยที่จะต้องมาคิดมากมายอะไรกับเรื่องพวกนี้
หน้าที่หลักของเราคือเรียนหนังสือ

ตัดคำว่า "หวั่นไหว" ออกไปจากพจณานุกรมของเราซะ

แล้วก็ไม่อยากทำตัวผิดระเบียบด้วย ทำตัวยากจัง เฮ้ออออออออ

สู้ ๆ ต่อไป

goodnight

พอซะที.......

พอซะทีกับความรู้สึกนี้

ฉันเบื่อ ฉันเจ็บกับมันมามากกับความรู้สึกที่ฉันก็ไม่แน่ใจ
ว่ามันคือรักหรือเปล่า
ไม่สิ ความรักต้องสวยงาม ความรักคือสิ่งที่ดี
ไม่ใช่มีแต่ความผิดหวังเจ็บปวดแบบนี้

..มันคงจะเป็นความหลงมากกว่า..

อืม..น่าจะใช่ที่สุดละ

มันเหนือยเกินไป หรืออาจจะเป็นเพราะเราไม่สวย ใช่
หรือว่าเราจะไม่น่ารัก ก็ใช่อีก
แต่ความรักมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับเรื่องพวกนี้
มันคือเรื่องของความรู้สึก เรื่องของหัวใจ

ต้องแต่นี้ไปฉันจะไม่เปิดรับมันอีกแล้ว

เรื่องพวกนี้ทำฉันเจ็บมามากเหลือเกิน พอซะที..
จะไม่ให้มันมาทำร้ายฉันอีกแล้ว
ความรักเหรอ.. เรื่องโกหกทั้งเพรึเปล่า ก็ไม่รู้

แต่อะไรจะเกิดก็คงให้มันเกิด
คงหนีโชคชะตาไปไม่พ้น

เอาน่า ชีวิตต้องเดินต่อไป สู้ ๆ

ถึงเวลาผจญกับนางมารรรรรรร

โย้วววว อีก 2 วัน ก็จะเปิดเทอมแล้ว
ฉันต้องไปผจญกับพวกนางมารร้ายอีกแล้ว นางพวกกบฏ

เฮ้อ.... ฉันคงหนีไม่พ้นอ่ะนะ

แต่ก็ดีอย่างนึง เทอมนี้ได้เรียนคอมเยอะจังเลย
แล้วก็คิดว่า น่าจะมีวิชาที่เราชอบเยอะด้วย
แต่วิชาโครงการอ่ะดิ ยุ่งแน่ ขายของอะไรมากมายวะ เบื่อจริง วิชาพวกเนี้ย

ชั้นชอบบัญชี....ถึงมาเรียนบัญชี จะให้ชั้นขายของทำไมยะ

เอาเหอะ อีกแค่ปีเดียวกับ นางมารร้าย
แต่ก็ใจหาย ถ้าต้องจากเพื่อนดี ๆ ที่เข้าใจเรา แล้วก็คงต่อที่เดิมบรรยากาศเดิม ๆ
จะว่าดีก็ดี จะว่าเบื่อก็เบื่อ

เอาน่า แต่ว่าอีก 2 วันข้างหน้า เราต้องเจอกับสิ่งที่ต้องกดดันอีกแล้ว
ใครเป็นเราไม่เข้าใจหรอก ทำไมพวกเค้าถึงคิดแบบนั้นนะ เฮ้อออ
ไม่เข้าใจจริง ๆ ฉันก็ดันไม่มีแนวร่วมซะด้วยสิ ช่างมันเหอะ
ปล่อยว่างจ้า ปล่อยวาง................

เอาล่ะ เข้าเรื่องเค้ากันดีกว่า ยังไงดีล่ะ หวั่นไหวชอบกล

ฉันคิดว่า ฉันหลุดจากภาวะนี้มาแล้วนะ ทำไม
รู้สึกเหมือนจะกลับเข้าไปอีกรอบก็ไม่รู้ ม่าย ๆ ๆ ๆ ๆ
ฉันเข้มแข็งขึ้นมากแล้ว ฉันต้องทำให้ได้สิ
ก็ฉันเคยทำได้แล้วนี่นา จะไปใส่ใจกับคนที่ไม่เห็นค่าในตัวเราทำไม
ยอมรับว่าเมื่อก่อนเป็นเอามาก เสียน้ำตาให้เค้ามานับไม่ถ้วน

แต่น้ำตาทำให้ฉันเข้มแข็งขึ้น...

เอาล่ะ ฉันพร้อมที่จะสู้แล้ว

เข้ามาเล๊ย พวกนางมารร้าย ย๊ากกกกกกกกกกกกกกกส์

goodnight

สายลมที่พัดผ่าน

อะไรผ่านเข้ามาแล้วก็ต้องผ่านไป ดังสายลมที่พัดผ่าน
ไม่มีอะไร คงที่ คงทน อมตะ อยู่ตราบนานเท่านาน ชั่วนิรันด์ กัลปาวสาน
ฉันเชื่ออย่างนั้น

แก่นของชีวิตอยู่ที่ไหน มันคืออะไร ต้องหามันมั้ย มันมีประโยชน์อะไร
ทำไมทุกวันนี้มันช่างดูว่างเปล่าซะเหลือเกิน

หรือว่า... ไม่ต้องไปสนใจ ไม่ต้องไปคิดอะไรทั้งนั้น ให้มันผ่านไปเป็นวัน ๆ
วันนี้พระอาทิตย์ตกทางทิศตะวันตก พรุ่งนี้พระอาทิตย์ก็ยังขึ้นทางเดิม คือทิศตะวันออก
เปรียบเหมือนชีวิตของมนุษย์ เมื่อท้องฟ้ามืดดำ ก็ถึงเวลาหลับไหล
เมื่อพระอาทิตย์ขึ้น ก็ถึงเวลาตื่นขึ้นมาทำกิจวัตร เดิม ทำอะไร เดิม ๆ หมุนวนไปอย่างนี้

ชีวิตอย่างนี้อาจจะเป็นชีวิตที่สมบูรณ์แบบแล้วก็ได้ ใครจะไปรู้
คนจำนวนไม่น้อย อาจจะเรียกร้องชีวิตที่เรียบง่าย สงบสุขแบบนี้ก็ได้
กินอิ่ม นอนอุ่น ไม่สร้างความเดือดร้อนให้ใคร หมั่นหาโอกาสทำดี
แค่นี้ก็ดีแล้วนี่นา จะต้องไปสรรหาอะไรอีกมากมาย ให้ชีวิตขาด ๆ เกิน ๆ
บางครั้งเวลามีปัญหา ไม่ต้องแก้ปัญหา แค่ปรับเปลี่ยนวิธีคิดนิดหน่อยก็ได้แล้ว
ปัญหามันไม่ได้อยู่ที่ว่าเราขาดอะไรไปหรอก แต่มันอยู่ที่ว่าเราพอใจในสิ่งที่เรามีอยู่รึเปล่า
หาเราพอใจในสิ่งที่เรามี เราจะรู้สึกขาดอะไรไปอีกล่ะ ในเมื่อเราพอใจแบบนี้ได้

เฮ้อออ พูดน่ะ มันง่ายนะ แต่ทำน่ะสิ ยิ่งคนเราสมัยนี้ อยากได้ อยากมี อยากเป็น
ตัณหา ราคะ มีอยู่ทุกคน อาจจะมีคนว่า ฉันบ่นอย่างกะคนแก่ ไปบวชเลยป่ะ
แต่ฉันพูดความจริง คนเราตายไปแล้ว เอาไปได้แค่ความดีเท่านั้นแหละ
เงินทอง รถ บ้าน ชื่อเสียง ก็ทิ้งหมด เอาไปได้ด้วยซะที่ไหน
แต่ฉันก็รู้ว่าการพูดถึงความตายมันทำให้ห่อเหี่ยว แต่มันจะทำให้เรารู้จักปล่อยวาง
ไม่ยึดติดมากเกินไป แต่มันก็ควรจะพอดี ที่สำคัญควรทำอะไรให้เป็นประโยชน์และทำความดีใ้ห้มาก ๆ
อยู่ให้เค้ารักใคร่ ไปใ้ห้เค้าคิดถึง ไม่ใช่ อยู่ให้เค้าขับไล่ ไปให้เค้าสาบส่ง

ทุกวันนี้ฉันพยายามจะพอใจในสิ่งที่มีอยู่
ไม่ว่าจะเป็นรูปร่างหน้าตา ก็แม่ให้มาเท่านี้นี่นา ทำไงได้ล่ะ
ยิ่งคิดมากก็ทุกข์มาก คิดมากขึ้นมามันไม่ได้ทำให้ดูดีขึ้นมาซักหน่อย
จะคิดทำไมนักหนา ทำให้ได้ก็แล้วกันนะ อย่าไปคิดให้มาก ปล่อยวางซะบ้าง

ทุกวันนี่ ฉันมีมั้ย

คนที่ฉันรัก >>> พ่อ แม่ พี่ น้อง เพื่อน
คนที่รักฉัน >>> พ่อ แม่ และอีกหลาย ๆ คนฉันก็ไม่รู้ว่าจะมีมั้ย
คนที่เข้าใจฉัน >>> คิดว่ายังไม่มี กำลังหาอยู่

แค่นี้ก็คงจะพอสำหรับฉัน

สำหรับคนรัก เนื้อคู่
เมื่อก่อนฉันซีเรียตกันเรื่องความรักมากกก
เพราะฉันก็เซ็นซีทีฟ ตัวแม่เหมือนกัน
แต่ ณ บัดดล มันเปลี่ยนไปแล้ว ฉันปล่อยว่างเรื่องนี้มากขึ้น
ฉันไม่ได้มองใครที่รูปลักษณ์ภายนอก ฉันให้ความสำคัญกับความรู้สึก
(แต่ก็มีบ้างที่แอบมองคนหล่อ 55+)
แล้วฉันก็คิดว่า คนคู่กันแล้วย่อมไม่แคล้วกัน แม้ต้องจากกัน ต้องกลับมาพานพบกันใหม่
ฉันเชื่อในเรื่องพรหมลิขิต

แต่ทุกวันนี้ฉันจะพยายามพอใจในสิ่งที่มีอยู่ ดั่งบทความที่ว่า

"คนที่มีความสุขที่สุด ไม่ใช่คนที่มีสิ่งที่ดีทีสุด หากแต่
เค้าทำสิ่งที่เค้ามีเป็นสิ่งที่ดีที่สุดต่างหากล่ะ "

สู้ ๆ ๆ ๆ ต่อไปนะจ๊ะ แอม จ้าโหย่

goodnight

Hello !! fareem flim

ฟิล์ม มีอะไรจะให้ฟิล์มอ่านด้วยล่ะ แต่ไม่รู้ว่าฟิล์มจะชอบมั้ย ลองอ่านดูนะ

ความรู้สึกสำคัญที่สุด...

วันศุกร์ที่ผ่านมาได้ฟังรายการ Club friday ผ่านทางช่องกรีนแชนแนล

ได้เห็นแง่มุมต่าง ๆ ของคนหลาย ๆ คน โดยเฉพาะ เรื่องรูปลักษณ์......

เรื่องรูปร่างหน้าตา รูปลักษณ์ภายนอก เป็นสิ่งแรกที่คนเค้ามองกัน ใช่...มันสำคัญ

ก็อย่างที่บอก แค่ตอนแรกเท่านั้น คนบางคน อ้วน เตี้ย ดำ ขี้เหร่

แต่เคยมั้ยที่บางครั้งเรารู้สึกว่า เรารู้สึกดีกับคนนี้จังเลย เสียดาย ดำไปหน่อย เสียดาย เตี้ยไปหน่อย

รู้สึกมั้ยว่าเราได้มองข้ามส่วนนั้นไปแล้ว เราถึงได้มองทะลุไปถึงส่วนที่คนอื่นยังมองไม่เห็น

และจะไม่มีวันเห็นเลย ถ้าเราไม่ลองคบ ไม่ลองใช้เวลากับเค้า

ถ้าวันนั้นเราเลือกที่จะตัดสินเค้าเพียงแค่ภายนอก เพียงแค่สิ่งที่เรามองเห้นด้วยตา

เราคงจะไม่มีวันนี้ วันที่เราได้รู้จักคนที่ดีคนหนึ่ง คนที่มีค่าสำหรับเรา คนที่เรารัก

เพราะฉะนั้น อย่าตัดสินใครเพียงเพราะเค้าดูไม่ดี ไม่หล่อ

และเคยมั้ย เวลาได้อยู่ใกล้ ๆ คนที่หล่อ รวย เพอร์เฟค มีครบทุกอย่าง

แต่รู้สึกไม่มีความสุขเลย เพราะอะไรล่ะ........

ก็เพราะความรู้สึกของเรา หัวใจของเรา ไม่ได้สัมผัทกับพวกสิ่งของ รูปลักษณ์ภายนอก

แต่สัมผัทจากหัวใจที่เปี่ยมไปด้วยความรัก และความรู้สึกที่แสนอบอุ่น ที่คน ๆ นั้นมอบให้

ถึงแม้จะอยู่กับคนที่เพอร์เฟคทุกอย่าง แต่ปราศจากหัวใจที่ไร้รักแล้ว ก็คงมีแค่ความรู้สึกที่ว่างเปล่า

และอยู่กันกับความเพอร์เฟค ปราศจากความอบอุ่นจากขั้วหัวใจ

เราไม่สามารถตัดสินทุกอย่างได้เพียงเพราะตาเห็น แต่ขอให้ใช้ใจมอง

.......และขอให้ใช้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ .........

ข้อคิดดี ๆ สำหรับความรัก

1. การรักและไม่ได้รับรักตอบ เป็นทุกข์ แต่สิ่งที่ทุกข์ยิ่งกว่า คือการรักใครสักคน
แต่ไม่มีความกล้าพอ ที่จะบอกให้คนคนนั้นรู้ และต้องมาเสียใจภายหลัง

2. ความรักคือความรู้สึกที่คุณยังห่วงใยใครสักคนอยู่ แม้จะแยกความรู้สึก ความลุ่มหลงและความสัมพันธ์แบบรักใคร่ออกไปแล้ว

3.สิ่งที่น่าเศร้าในชีวิต คือการพบคนที่มีความหมายอย่างมากสำหรับเรา
แต่มาค้นพบภายหลังว่า เราไม่ได้ถูกกำหนดมาเพื่อสิ่งนั้น และจะต้องปล่อยให้ผ่านพ้นไป

4. เมื่อประตูแห่งความสุขปิดลง ประตูแห่งความสุขบานอื่นก็จะเปิดขึ้น แต่เราก็มัวแต่มองประตูที่ปิดลง ไปแล้วเนิ่นนาน จนกระทั่งเรามองไม่เห็น ประตูแห่งความสุขบานอื่น ที่เปิดไว้รอ

5. เพื่อนที่ดีที่สุดคือ คนที่คุณสามารถนั่งอยู่ริมระเบียงด้วยกันโดยไม่พูดอะไรกันสักคำ
แต่สามารถเดินจากไป ด้วยความรู้สึกเหมือนได้คุยกันอย่างประทับใจที่สุด

6. เป็นความจริง ที่เราไม่สามารถรู้เลยว่าเรามีอะไรอยู่ จนกว่าเราจะสูญเสียมันไป... แต่ก็จริงอีกเช่นกันที่เราไม่รู้ว่าเราพลาดอะไรไปบ้าง จนกระทั่งผลของสิ่งนั้นเข้ามาหาเรา

7. การมอบความรักทั้งหมดให้ใครสักคน ไม่ได้เป็นหลักประกันว่าเขาจะรักเราตอบ อย่าหวังที่จะได้รักตอบ แต่จงรอให้มันงอกงามขึ้นในหัวใจเขา แต่ถ้ามันไม่ได้เป็นเช่นนั้นก็ให้พอใจว่าอย่างน้อยมันก็ได้งอกงามขึ้นในใจของเราเอง

8. มีสิ่งที่คุณต้องการจะได้ยิน แต่คุณจะไม่ได้ยินมันจากปากของคนที่คุณอยากได้ยิน
แต่อย่าทำตัวเป็นคนหูหนวก โดยไม่รับฟังสิ่งนั้นจากคนที่เขาบอกกับคุณจากหัวใจ

9. อย่าบอกลา ถ้าคุณยังต้องการจะพยายามต่อไป อย่าท้อใจถ้าคุณยังรู้สึกว่าคุณไปไหว
อย่าพูดว่าคุณไม่รักคนคนนั้นอีกแล้ว ถ้าคุณยังไม่สามารถ "ทำใจ"

10. ความรักมักมาเยือนผู้ที่ยังคงหวัง ถึงแม้ว่าจะผิดและมาเยือนผู้ที่ยังคงเชื่อ
ถึงแม้ว่าจะถูกทรยศหักหลัง และจะมาเยือนผู้ที่ยังคงรัก ถึงแม้จะเคยเจ็บปวดมาก่อน

11. อย่ามองใครจากหน้าตา เพราะมันอาจหลอกเราได้ อย่ามองใครจากความร่ำรวย
เพราะมันไม่จีรังยั่งยืน ให้มองหาคนที่ทำให้คุณยิ้มได้ เพราะเพียงยิ้มเดียวสามารถทำให้วันที่หม่นหมองกลับสดใส

12. การที่เราจะประทับใจใครนั้น อาจใช้เวลาแค่เพียงนาทีการที่เราจะชอบใครอาจใช้เวลาเพียงแค่ชั่วโมง การที่เราจะรักใครอาจใช้เวลาเพียงชั่ววัน แต่การที่จะลืมใครนั้นต้องใช้เวลา ชั่วชีวิต

13. ขอให้คุณมีความสุขมากพอ ที่จะทำให้คุณเป็นคนอ่อนหวาน ผ่านการทดสอบมามากพอ ที่จะทำให้คุณเข้มแข็ง มีความเศร้าโศกพอ ที่จะทำให้คุณยังคงความเป็นมนุษย์และมีความหวังมากพอ ที่จะทำให้คุณเป็นสุข

14. เอาใจเขามาใส่ใจเรา ถ้าคุณรู้สึกว่าสิ่งนั้นจะทำให้คุณเจ็บปวด รู้ไว้เถอะว่าคนอื่นก็เจ็บปวด จากสิ่งเดียวกันเช่นกัน

15. จุดเริ่มของความรักคือ การปล่อยให้คนที่เรารักเป็นตัวของตัวเอง อย่าดึงเขาจากภาพความเป็นเขา มิฉะนั้นจะหมายความว่า เราต้องการเพียงภาพสะท้อนของตัวเราที่ปรากฎในตัวเขา

16. คนที่มีความสุขที่สุด ไม่ได้หมายความว่าเขามีสิ่งที่ดีที่สุด เพียงแต่เขาสามารถทำสิ่งที่เขาม ีให้ดีที่สุดได้ต่างหาก

17. อนาคตที่สดใส มีรากฐานอยู่บนอดีตที่ถูกลืม คุณไม่สามารถดำเนินชีวิตต่อไปได้ดี ถ้าหากไม่รู้จักปล่อยวาง จากความผิดพลาดในอดีต และความปวดใจ

18. คุณร้องไห้ตอนคุณเกิดในขณะที่คนรอบข้างกำลังยิ้ม จงมีชีวิตอยู่เพื่อเมื่อตอนคุณตาย คุณจะเป็นคนที่ยิ้ม ในขณะที่คนรอบข้างร้องไห้ให้คุณ...

พอดี...

เมื่อคนเรารู้จักความพอดี

ทุกอย่างมันก็จะเริ่มลงตัว

และมันก็จะกลับสู่สภาวะปกติ

แต่การทำใจให้พอดี ค่อนข้างยาก

จึงต้องเป็นสิ่งที่คนเราต้องพยายาม

พยายามต่อไปนะ สู้ ๆ ๆ ๆ

ความรัก.........

ความรักน่ะเหรอ ยังไม่พร้อมหรอก

หัวใจมันบอบบางเกินไป ที่จะไปต่อสู้กับความรักที่ร้ายกาจอย่างนั้น

มันก็แค่ก้อนเนื้อก้อนหนึ่ง

จะไปสู้อะไรกับความรักไหวล่ะ เฮ้ออ

ฉันก็เจ็บมามากละ พอบ้างเหอะ

ปล. เพลง ไม่เคยลืม ทำไมซื้อจังอ่ะ น้ำตาไหลเลย

~~~~~~~ได้ยินไม๊สวรรค์~~~~~~~

ฉันรู้สึกทุกข์ทรมานเหลือเกิน ถ้าหากว่าสวรรค์กำลังลงโทษฉันอยู่
รู้ไว้เลยนะ ว่าฉันกำลังทุกข์ทรมาน เจ็บปวดแสนสาหัส
พอใจรึยังล่ะ หรือว่ายังไม่พอใจ จะทำอะไรฉันอีกล่ะ
ถ้าจะทำ ก็ทำให้มันด้านชาไม่มีความรู้สึกเลยละกัน
แต่รู้ว่าคงไม่ทำหรอกเพราะมันไม่ทรมานใช่มั้ยละ

ฉันไปทำกรรมอะไรไว้นักหนา
ฉันไปทำอะไรไว้ให้ใคร
ก็ปล่อยให้มันเป็นเรื่องของอดีตสิ
ทุกวันนี้ ฉันไปทำอะไรให้ใคร
ฉันไปสร้างความเดือดร้อนให้ใครเหรอ
พอซะที ฉันเบื่อที่สุดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

โคมไฟขี้ใจน้อย

ฉันเป็นโคมไฟ ที่ยืนอยู่อย่างโดดเดี่ยว
ผู้คนเดินผ่านไปมาอย่างไม่สนใจ
บางวันมีสุนัขผ่านมาแวะทักทาย
แต่ยามค่ำคืนฉันต้องยืนส่องแสงเพียงลำพัง
วันหนึ่งมีคนเอาเก้าอี้มาตั้ง

มีคนมานั่งเล่นทุกคน ฉันเริ่มหายเหงา
แต่ทุกคนมานั่งชมแสงจันทร์แสงดาว ไม่มีใครสนใจฉันเลย
ฉันรู้สึกน้อยใจ จึงดับไฟให้มืดลง
ไม่มีใครกล้ามานั่งที่เก้าอี้อีก เพราะความมืด
เก้าอี้จึงถูกย้ายออกไปที่อื่น ความเงียบกลับมาอีกครั้ง
ก่อนไปเก้าอี้บอกฉันว่า....

"ถึงคนที่มานั่งไม่ได้มานั่งเพื่อดูเธอ แม้แสงไฟจากเธอจะสวย
สู้แสงจันทร์หรือแสงดาวไม่ได้ แต่ทุกคนก็รู้ว่า ที่ตรงนี้มีเก้าอี้
และมีโคมไฟอยู่ พวกเค้าจึงเลือกมานั่งที่นี่ อย่างน้อยเค้าก็
เห็นความสำคัญของเธอมากกว่าความสวย"

ใช่... ของแต่ละสิ่งเกิดมาเพื่อทำหน้าที่แตกต่างกัน
ฉันจึงเปิดแสงไฟให้แถวนั้นสว่างเหมือนเดิม
เก้าอี้จึงถูกยกกลับมาวางไว้ที่เดิม

มีคนกลับมานั่งชมแสงจันทร์และแสงดาวอีกครั้ง
และฉันก็ยืนดูพระจันทร์ดูดวงดาวพร้อมกับพวกเค้า
พระจันทร์กำลังส่งยิ้มให้ฉัน

ชอบคุณจังค่ะ ดร.ฟู ชอบ ๆ ๆ

ชอบเพลงนี้จริง ๆ เลย "พูดแล้วอยากจะร้องไห้" ชอบ ๆ ๆ เพราะจริง ๆ

พูดไปแล้วจะร้องไห้ เมื่อมีใครให้ถามถึงเธอ
พุดไปแล้วน้ำตาเอ่อ ก็ไม่อยากจะเจอหน้าใคร
*ต้องตอบซ้ำๆว่าเธอนั้นทิ้งไปมีใหม่ ต้องเจ็บซ้ำๆในคำๆนี้อยู่ร่ำไป
คนใจร้ายคนโกหกคนโลเลไม่เคยจำสัญญา
**บอกว่ารักแค่เพียงลมปากฝากแผลใจให้มีน้ำตา
คนทั้งคนหรือเห็นเป็นหมาตัวหนึ่งที่รักเธอ
หลอกให้รักให้หลงงมงายเจ็บเกือบตายนอนซมละเมอ
พูดไปแล้ว น้ำตาเอ่อมันอยากจะลืม ลืมเธอสักที
อยากจะหลบไปให้ไกลไม่อยากเจอคนรู้จักเรา
จากร่าเริงเป็นคนเศร้าเรื่องน้ำเน่าเล่าไปก็อาย
(*,**)
ใครเป็นไงไม่รู้ดูใจคนไม่เป็นน้ำตาสาดกระเด็นเท่าไหร่
คนมันไม่มีใจเราก็โง่เกินไปซมซานกลับมาเลียแผลใจ
เกิดมาไม่เคยรักใครเท่าเธอต้องมาเจอะต้องมาเจอใช้เวร
(**,**)
ฮ่าๆๆ เกิดมาโง่เอง

ภาษาอังกฤษจ๋า เธอช่างสำคัญอะไรอย่างนี้

ฉันจะทำยังไงดี กับความห่วยอังกฤษของฉัน
ลงเรียนเหรอ อายเค้าแย่เลย พื้นฐานห่วยมาก
ตัว ๆ เหรอ ไม่เอาอ่ะ แพงอ่ะ
โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ปัญหาเยอะแยะไปหมด เอาเหอะนะ
ทำใจ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
เข้าหาผู้รู้แล้วกัน แล้วจะมีผู้รู้คนไหนให้ฉันเข้าหาเนี่ย
โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ฉันอยากร้องไห้
อย่าคิดมาก ๆ นอนซะ ๆ พรุ่งนี้ต้องตื่นมาใส่บาตรแต่เช้า

ก็อย่างนี้แหละนะ

สงกรานต์ปีนี้ก็คงต้องเหงาอีกตามเคย ก็ไอ้เรามันคนไม่มีเพื่อนนี่นา
เป็นธรรมดาของเราอยู่แล้ว แต่ทำไมไม่รู้ ยังไม่ชินซักที
อาจจะเป็นเพราะเราเพิ่งรู้ตัวก็ได้ แต่เราจะพยายามทนสภาพนี้ให้ได้
หัวใจเราจะได้เจ็บปวดน้อยลงบ้าง
..................
ยัยเตี้ยเอ้ยยยย
ทำไมชีวิตฉันมันชั่งน่าน้อยใจอย่างนี้เนี่ย
ไม่มีอะไรดีซักอย่าง
แต่มันก็ไม่ได้เลวร้ายไปซะทุกอย่างหรอก แต่มันก็ไม่ดีซักอย่างน่ะแหละ
ไม่ดี ไม่เลว เออ ฟังแล้วก็ดูลงตัวดี ฮ่า ๆ
แต่บางอย่างมันก็เลวอ่ะ เช่นรูปลักษณ์ภายนอก อาจรวมทั้งจิตใจ สังคม
เฮ้อออ ฉันเหนื่อยจริง ๆ ฉันไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อไปแล้ว
อันไหนที่เป็นความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็จะทำให้ตัวเองได้มีความสุขบ้าง
อีกแค่ 43 วันก็จะเปิดเทอมแล้วล่ะ ถึงเปิดเทอมมันก็มีเรื่องให้เครียด
แต่ฉันก็คิดว่า มันคงดีกว่าการอยู่บ้านหน่อยนึง เพราะอย่างน้อยที่โรงเรียนเราก็มีเพื่อนมากมาย
มีวิชาเรียนที่เราสนใจ และชื่นชอบ
สู ๆ ต่อไป ~~~~~~~~~~~~~

ว่างเปล่า..

ก็อย่างที่บอกแหละ ......ว่างเปล่า.......

เธอทำอะไรลงไปน่ะ...

เป็นบ้าไปแล้วเหรอ ทำอะไรลงไป
เกิดอะไรขึ้นมารับผิดชอบได้เหรอ ถ้าน้องเป็นอะไรขึ้นมาจะทำไง
เธอไม่รักน้องเหรอ ไม่สงสารน้องเหรอ
เอาเรื่องความตายมาทดลองเหรอ
มันคุ้มเหรอ เกิดอะไรขึ้นมาเธอรับได้เหรอ
เธอจะให้ประวัติศาสตร์มันซ้ำรอยเหรอ บ้าไปแล้วเหรอ โรคจิตเหรอ
...
ฉันกลัว ฉันกลัวตัวเอง บางครั้งเหมือนบังคับตัวเองไม่ได้
...


เธอต้องบังคับให้ได้สิ ชีวิตคนทั้งคนสิ
มันทรมานขนาดไหนเธอก็น่าจะรู้ สงสารน้องบ้างสิ
น้องมันทรมานนะ เกิดน้องมันเป็นอะไรขึ้นมาล่ะ
อย่าเอาชีวิตของน้องมาทรมานกับความอยากรู้อยากลองบ้า ๆ ของเธอมันไม่คุ้มเลย ยัยบ้า
อย่าทำเด็ดขาดนะ บังคับตัวเองให้ได้ อย่าทำเด็ดขาด อย่าทำเด็ดขาด
พยายามเข้านะ เธอไม่ใช้คนบ้านะ เชื่อมันในตัวเองนะ เธอเป็นคนดีคนนึงนะ
เธอคงไม่อยากร้องไห้เหมือนคืนที่ผ่านมา และไม่อยากจะเสียใจภายหลังใช่มั้ย
เพราะฉันนั้น หยุดซะเดี๋ยวนี้ อย่าปล่อยให้มันมาครอบงำเธออีก
มันไม่คุมที่เธอจะเอาชีวิตของเธอมาเสี่ยง
พยายามเข้านะ พยายาม พยายาม

บางทีความเหงาจัดการง่ายกว่าความเจ็บปวด...

** ทำไมเราต้องโหยหาความรัก?

-- ก็เพราะเวลาเรารักแล้วมันรู้สึกมีความสุขน่ะสิ่

....

แค่นั้นน่ะหรือ ที่เราต้องเอาหัวใจของเราไปเสี่ยงกับความเจ็บปวด
"พอแล้ว ฉันเจ็บมามากแล้ว พอซะทีกับความรัก"
ฉันเป็นคนหนึ่งที่เคยพูดประโยคเหล่านี้
แต่ก็มีน้อยคนนักที่จะทำได้อย่างที่พูด
....
คนเรามีเหตุผลซะที่ไหน เวลามีความรักน่ะ
เคยพูดอะไรไว้ก็ลืมหมด
แต่ฉันว่าบางทีคนเราก็ต้องรู้จักเข็ดหลาบกันบ้าง
เหนื่อยจังเลย ปัญหาโถมเข้ามาหลากหลายด้าน
ทำให้บางครั้งฉันลืมไปเลยว่า บรรยากาศ ความรู้สึกของความรักมันเป็นยังไง
หลายครั้งฉันเหงา และว้าเหว่

..หัวใจคนเราต้องการความชุ่มชื้น 2 % ...

บางทีฉันอาจจะยังต้องการความชุ่มชื้นนั้น
แต่หันซ้าย หันขวาก็ยังไม่เจอ
เค้าว่ากันว่าเวลาเรามองหาความรัก มันมักจะซ่อนตัว
แต่เวลาเราเผลอ มันจะจู่โจมแบบไม่ให้เราตั้งตัวเลยล่ะ *-*

"แต่บางทีความเหงาอาจจะจัดการง่ายกว่าความเจ็บปวด"

ความเหงา..ใช่มันทรมาน แต่มันก็หายไปได้เป็นครั้ง ๆ คราว ๆ
เวลาเราหาอะไรมาเบี่ยงเบนความสนใจ
มีตั้งหลายอย่าง ดูหนัง ฟังเพลง หรือ ดาราที่ชื่นชอบ
แต่ความเจ็บปวดมันอยู่ตลอดเวลา ตั้งแต่ลืมตาตื่นนอน จนถึงหลับตาก่อนนอน
บางทียังตามหลอกหลอนถึงความฝัน

เฮ้อ.. ดูแลหัวใจตัวเองให้ดีก็แล้วกัน

อยากทำอะไรตามใจตัวเองบ้าง
เอาใจตัวเองบ้าง แค่นี้เราก็ใช้งานมันมากพอแล้ว
ให้มันพักบ้าง ชาร์ตแบตให้มันบ้าง

"ทุกวันนี้ฉันพยายามที่สุดแล้ว แต่มันไม่เห็นดีขึ้นเลย"

สงสัยต้องทำความเข้าใจกับหัวใจตัวเองแล้วล่ะ
คิดมากไปแล้วนะเรา
เปลี่ยนความคิดใหม่ เปลี่ยนทัศนคติใหม่
โลกใบเดิมอาจจะสวยขึ้นก็ได้ ^^0^^

ฉันได้รู้ซึ้งถึงความเจ็บปวดแล้ว..

********เบื่อ*********

โอว ไม่สิ คงต้องบอกว่า เศร้ามากกว่า
ตอนนี้ฉันกลายเป็นตัวประหลาดแล้วเหรอเนี่ย
มันช่างประจวบเหมาะกันหลายอย่างเหลือเกิน
ฉันรู้สึกเจ็บปวดจังเลย...
.....
ความเจ็บนี้ฉันรู้สึกว่ามันสาหัสเอาการเลยล่ะ(แต่ไม่ใช่เรื่องความรักหรอกนะ)
ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่มันจะหาย
ไม่รู้ว่ามันจะมียารักษารึเปล่า
ถึงมียารักษาแล้วฉันจะมีปัญญาซื้อเหรอ
ถ้ามันทำกันง่าย ๆ ฉันคงไม่เป็นอย่างนี้หรอก
แต่ฉันก็จะพยายามให้กำลังใจกับตัวเอง
ซึ่งมันเป็นสิ่งที่ฉันทำได้ในขณะนี้
และปล่อยให้มันเป็นเรื่องเก่าในหัวใจ
ให้มันชาชิน ให้มันด้านชา จนไม่รู้สึกอะไรกับมัน
ฉันต้องรอให้ถึงวันนั้นเหรอ...

"แล้วเมื่อไหร่ล่ะ"

1 วัน 1 เดือน 1 ปี หรือ 2 ปี หรือ 10 ปี 20 ปี
มันเมื่อไหร่กันล่ะ
ฉันหวังว่าสักวันหนึ่งฉันจะแก้ไขปัญหานี้ได้
บางทีปัญหามันอาจจะอยู่ที่ตัวฉันก็ได้
ฉันต้องแก้ที่ตัวฉันเอง
แต่ฉันไม่กล้าพอ ฉันขี้ขลาดเกินไป....
ฉันไม่อยากทำอะไรที่มันบั่นทอนจิตใจตัวเองเลย
แต่มันเลี่ยงไม่ได้นี่นา ฉันมีแต่น้ำตา ฉันเศร้า ฉันเสียใจ

...ใครจะรู้บ้างไหม...

เพียงแค่ตัวหนังสือก็ทำให้หัวใจพองโตได้

"Bad day is just a day"



ไม่ต้องกลัวหรอกว่าวันร้ายๆ จะอยู่กับเรานาน
ตราบใดที่โลกยังหมุนอยู่ตลอดเวลา
ทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาก็จะต้องผ่านไปทั้งนั้น

จะเป็นไรไป หากชีวิตจะมีวันร้ายมากหน่อย
วันดีน้อยหน่อย ดีเสียอีกที่เป็นอย่างนี้
เราจะได้เรียนรู้คำว่า "ชีวิต" ได้อย่างเต็มที่
ให้คุ้มค่ากับที่ได้เกิดมาเป็นคน


"Call of miss"

แค่ครั้งเดียวที่เราได้โทรหาใครบางคน
อาจทำให้หัวใจเปี่ยมล้นด้วยกำลังใจไปอีกยาวนาน
บางที call of miss ครั้งนี้อาจทำให้เช้าวันต่อไปของเรา
เป็นเช้าที่สวยงามที่สุด
ในรอบหลายๆปีที่ผ่านมาก็ได้


"ความเหงา...ไม่เคยทำร้ายใคร"

ความเหงา...มีสิ่งดีๆ บางอย่างซ่อนอยู่
ถ้าหากเราเรียนรู้ที่จะอยู่กับความเหงาให้เป็น
เราก็จะได้เห็นสิ่งนั้น

ความเหงา... เพียงต้องการให้เราลองฝึกที่จะอยู่กับตัวเอง
เพราะถ้าเราอยู่กับตัวเองยังไม่ได้
จะอยู่กับใครก็ไม่มีความสุข


"ไกลจากคนที่ทำให้เรารู้สึกไร้ค่า"

ดอกไม้ที่งดงาม...ต้องถูกปักลงในแจกันที่เก่ากรุ
ความงดงามของดอกไม้นั้น... ก็อาจเลือนหายไป
หากเราเชื่อมั่นในคุณค่าของตัวเอง
เราก็จะเป็นดอกไม้ที่งดงามที่สุดได้..แม้ไม่ต้องมีแจกัน


"ให้อภัย... ง่ายที่สุด"

ความโกรธ...ก็เหมือนกับไฟร้อนที่สุมอกเรา
ถ้าไม่รีบเอาน้ำมาดับเสีย..ใจเราคงมอดไหม้ไปในที่สุด

โกรธไป ก็เปลืองใจ
แก้แค้นไป ก็เปลืองเวลา
ให้อภัยเสียดีกว่า เพื่อตัวเราเอง


"อ้อมกอดของตัวเอง"

จะหากำลังใจจากใครนั้น...แสนยากลำบาก
เห็นจะมีแต่กำลังใจจากตัวเองนี่แหละ ที่พร้อมใช้งานเสมอ
เข้มแข็งเสียทีแล้วจะรู้ว่าโลกนี้ไม่โหดร้ายเลย

ความว้าเหว่

ทุกวันนี้เรามีชีวิตอยู่เพื่ออะไร ?

คำถามนี้อาจมีหลากหลายคำตอบ

แต่ไม่เลยมันไม่ใช่คำตอบสำหรับฉัน แล้วมันคืออะไรล่ะ

ทุกวันนี้ฉันยังค้นหาคำตอบของชีวิต

แต่ก็ยังไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ฉันจะเจอคำตอบ หรือว่า..

เรามีชีวิตอยู่เพื่อรอคอยใครสักคนหนึ่ง แล้วเมื่อไหร่ล่ะที่เราจะเจอ

ทุกวันนี้มันช่างเหงาและว้าเหว่เหลือเกิน ....