** ทำไมเราต้องโหยหาความรัก?
-- ก็เพราะเวลาเรารักแล้วมันรู้สึกมีความสุขน่ะสิ่
....
แค่นั้นน่ะหรือ ที่เราต้องเอาหัวใจของเราไปเสี่ยงกับความเจ็บปวด
"พอแล้ว ฉันเจ็บมามากแล้ว พอซะทีกับความรัก"
ฉันเป็นคนหนึ่งที่เคยพูดประโยคเหล่านี้
แต่ก็มีน้อยคนนักที่จะทำได้อย่างที่พูด
....
คนเรามีเหตุผลซะที่ไหน เวลามีความรักน่ะ
เคยพูดอะไรไว้ก็ลืมหมด
แต่ฉันว่าบางทีคนเราก็ต้องรู้จักเข็ดหลาบกันบ้าง
เหนื่อยจังเลย ปัญหาโถมเข้ามาหลากหลายด้าน
ทำให้บางครั้งฉันลืมไปเลยว่า บรรยากาศ ความรู้สึกของความรักมันเป็นยังไง
หลายครั้งฉันเหงา และว้าเหว่
..หัวใจคนเราต้องการความชุ่มชื้น 2 % ...
บางทีฉันอาจจะยังต้องการความชุ่มชื้นนั้น
แต่หันซ้าย หันขวาก็ยังไม่เจอ
เค้าว่ากันว่าเวลาเรามองหาความรัก มันมักจะซ่อนตัว
แต่เวลาเราเผลอ มันจะจู่โจมแบบไม่ให้เราตั้งตัวเลยล่ะ *-*
"แต่บางทีความเหงาอาจจะจัดการง่ายกว่าความเจ็บปวด"
ความเหงา..ใช่มันทรมาน แต่มันก็หายไปได้เป็นครั้ง ๆ คราว ๆ
เวลาเราหาอะไรมาเบี่ยงเบนความสนใจ
มีตั้งหลายอย่าง ดูหนัง ฟังเพลง หรือ ดาราที่ชื่นชอบ
แต่ความเจ็บปวดมันอยู่ตลอดเวลา ตั้งแต่ลืมตาตื่นนอน จนถึงหลับตาก่อนนอน
บางทียังตามหลอกหลอนถึงความฝัน
เฮ้อ.. ดูแลหัวใจตัวเองให้ดีก็แล้วกัน
อยากทำอะไรตามใจตัวเองบ้าง
เอาใจตัวเองบ้าง แค่นี้เราก็ใช้งานมันมากพอแล้ว
ให้มันพักบ้าง ชาร์ตแบตให้มันบ้าง
"ทุกวันนี้ฉันพยายามที่สุดแล้ว แต่มันไม่เห็นดีขึ้นเลย"
สงสัยต้องทำความเข้าใจกับหัวใจตัวเองแล้วล่ะ
คิดมากไปแล้วนะเรา
เปลี่ยนความคิดใหม่ เปลี่ยนทัศนคติใหม่
โลกใบเดิมอาจจะสวยขึ้นก็ได้ ^^0^^
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น