กำลังใจจากตัวหนังสือ..

"ความเหงา...ไม่เคยทำร้ายใคร"

ความเหงา...มีสิ่งดีๆ บางอย่างซ่อนอยู่
ถ้าหากเราเรียนรู้ที่จะอยู่กับความเหงาให้เป็น
เราก็จะได้เห็นสิ่งนั้น

ความเหงา... เพียงต้องการให้เราลองฝึกที่จะอยู่กับตัวเอง
เพราะถ้าเราอยู่กับตัวเองยังไม่ได้
จะอยู่กับใครก็ไม่มีความสุข


"ไกลจากคนที่ทำให้เรารู้สึกไร้ค่า"

ดอกไม้ที่งดงาม...ต้องถูกปักลงในแจกันที่เก่ากรุ
ความงดงามของดอกไม้นั้น... ก็อาจเลือนหายไป
หากเราเชื่อมั่นในคุณค่าของตัวเอง
เราก็จะเป็นดอกไม้ที่งดงามที่สุดได้..แม้ไม่ต้องมีแจกัน

เศร้า เซ็ง ทุกอย่าง ไม่อยากโดนล้อ อาย เจียม

เนื้อคู่...

ฉันเชื่อเรื่องเนื้อคู่....

และฉันก็มั่นใจว่าฉันไม่มีเนื้อคู่
เพราะฉันต้องเจอกับความผิดหวังมาตลอด
อาจจะเป็นเพระรูปลักษณ์ภายนอก อันแสนขี้เหร่ของฉันก็เป็นได้

ช่างมันเหอะ ชีวิตนี้อยู่คนเดียวก็คงไม่เป็นไร
เกิดคนเดียว ตายคนเดียว ขออยู่คนเดียวแล้วกัน
ดีกว่าต้องอยู่กับคนที่ทำร้ายใจกัน
ปล่อยวางซะ ไม่มีเนื้อคู่ก็ช่างมัน ช่างมัน ช่างมัน

good night (รอบสองจ้า อิอิ)

โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

เจ็บอ่ะ เจ็บ เจ็บ เจ็บ

แต่มันก็แค่เจ็บจี๊ดดดดดดดดดด ไม่เป็นไรหรอก
ต้องรีบตัดใจ ตัด ตัด ตัด ตัด ก่อนที่จะเจ็บมากไปกว่านี้
ก็บอกแล้ววววว ว่าอย่าไปยุ่งกะคนมีแฟนแล้ว
เห็นมั้ย เห็นมั้ย

เฮ้อ.............

ไอ้ฉันมันก็งี้แหละ แอบรักแฟนชาวบ้านเค้า
สุดท้ายก็ต้องเจ็บ พอละ พอละ
เราจะไม่คุย ไม่ทัก ไม่มองหา ไม่สานความสัมพันธ์
จบ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

พอเหอะ พอเหอะ เจ็บมามากแล้วนะ กับความรักเนี่ย
ไม่สิ อาจจะเรียกว่าความหลง พอได้แล้วนะ
จำซะบ้างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
เค้ากับแฟนก็ยังรักกันดี ไม่อยากทำให้ใครเสียใจ
อีกอย่างเราก็ไม่มีปัญญาทำให้เค้าเสียใจได้หรอก
ไม่มีปัญญา 555555555555555555+
(เป็นบ้าไปแล้ว)

ไปล่ะ ไปทำใจก่อน แอมทำได้น่า
ไม่มอง ไม่พูด ไม่ทัก โอเค๊

goodnight

เปิดเทอมแล้ววววว

ชีวิตหลังเปิดเทอม.....

เฮ้อ ขี้เกียจที่จะพูดถึง แต่ก็อยากจะระบาย

มีปัญหากับเพื่อนอีกละ ก็นิสัยมันอ่ะแหละ
ใครจะไปทนมันได้ ช่างเหอะ คบได้ก็คบ คบไม่ได้ก็ไม่ฝืนมันละ
อันเพื่อนดีมี 1 ถึงจะน้อย ดีกว่าร้อยเพื่อนคิดริษยา
แต่ก็อย่างว่า คนเราอยู่ในสังคมใหญ่ การวางตัวย่อมเป็นเรื่องที่สำคัญมาก
ยิ่งเราอยู่ในแวดวงสังคม ของคนที่ไม่ได้รับการพัฒนาด้านจิตใจ
ยิ่งต้องทำตัวยากหน่อย พยายามเข้าละกัน

***************************************

ฉันไม่ชอบคนเจ้าชู้ แต่ก็เหมือนว่าจะพบเจออยู่ร่ำไป
ฉันต้องพยายามห้ามใจ สร้างเกราะป้องกันตัวเองไว้
วัยนี้ ไม่ใช่วัยที่จะต้องมาคิดมากมายอะไรกับเรื่องพวกนี้
หน้าที่หลักของเราคือเรียนหนังสือ

ตัดคำว่า "หวั่นไหว" ออกไปจากพจณานุกรมของเราซะ

แล้วก็ไม่อยากทำตัวผิดระเบียบด้วย ทำตัวยากจัง เฮ้ออออออออ

สู้ ๆ ต่อไป

goodnight

พอซะที.......

พอซะทีกับความรู้สึกนี้

ฉันเบื่อ ฉันเจ็บกับมันมามากกับความรู้สึกที่ฉันก็ไม่แน่ใจ
ว่ามันคือรักหรือเปล่า
ไม่สิ ความรักต้องสวยงาม ความรักคือสิ่งที่ดี
ไม่ใช่มีแต่ความผิดหวังเจ็บปวดแบบนี้

..มันคงจะเป็นความหลงมากกว่า..

อืม..น่าจะใช่ที่สุดละ

มันเหนือยเกินไป หรืออาจจะเป็นเพราะเราไม่สวย ใช่
หรือว่าเราจะไม่น่ารัก ก็ใช่อีก
แต่ความรักมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับเรื่องพวกนี้
มันคือเรื่องของความรู้สึก เรื่องของหัวใจ

ต้องแต่นี้ไปฉันจะไม่เปิดรับมันอีกแล้ว

เรื่องพวกนี้ทำฉันเจ็บมามากเหลือเกิน พอซะที..
จะไม่ให้มันมาทำร้ายฉันอีกแล้ว
ความรักเหรอ.. เรื่องโกหกทั้งเพรึเปล่า ก็ไม่รู้

แต่อะไรจะเกิดก็คงให้มันเกิด
คงหนีโชคชะตาไปไม่พ้น

เอาน่า ชีวิตต้องเดินต่อไป สู้ ๆ

ถึงเวลาผจญกับนางมารรรรรรร

โย้วววว อีก 2 วัน ก็จะเปิดเทอมแล้ว
ฉันต้องไปผจญกับพวกนางมารร้ายอีกแล้ว นางพวกกบฏ

เฮ้อ.... ฉันคงหนีไม่พ้นอ่ะนะ

แต่ก็ดีอย่างนึง เทอมนี้ได้เรียนคอมเยอะจังเลย
แล้วก็คิดว่า น่าจะมีวิชาที่เราชอบเยอะด้วย
แต่วิชาโครงการอ่ะดิ ยุ่งแน่ ขายของอะไรมากมายวะ เบื่อจริง วิชาพวกเนี้ย

ชั้นชอบบัญชี....ถึงมาเรียนบัญชี จะให้ชั้นขายของทำไมยะ

เอาเหอะ อีกแค่ปีเดียวกับ นางมารร้าย
แต่ก็ใจหาย ถ้าต้องจากเพื่อนดี ๆ ที่เข้าใจเรา แล้วก็คงต่อที่เดิมบรรยากาศเดิม ๆ
จะว่าดีก็ดี จะว่าเบื่อก็เบื่อ

เอาน่า แต่ว่าอีก 2 วันข้างหน้า เราต้องเจอกับสิ่งที่ต้องกดดันอีกแล้ว
ใครเป็นเราไม่เข้าใจหรอก ทำไมพวกเค้าถึงคิดแบบนั้นนะ เฮ้อออ
ไม่เข้าใจจริง ๆ ฉันก็ดันไม่มีแนวร่วมซะด้วยสิ ช่างมันเหอะ
ปล่อยว่างจ้า ปล่อยวาง................

เอาล่ะ เข้าเรื่องเค้ากันดีกว่า ยังไงดีล่ะ หวั่นไหวชอบกล

ฉันคิดว่า ฉันหลุดจากภาวะนี้มาแล้วนะ ทำไม
รู้สึกเหมือนจะกลับเข้าไปอีกรอบก็ไม่รู้ ม่าย ๆ ๆ ๆ ๆ
ฉันเข้มแข็งขึ้นมากแล้ว ฉันต้องทำให้ได้สิ
ก็ฉันเคยทำได้แล้วนี่นา จะไปใส่ใจกับคนที่ไม่เห็นค่าในตัวเราทำไม
ยอมรับว่าเมื่อก่อนเป็นเอามาก เสียน้ำตาให้เค้ามานับไม่ถ้วน

แต่น้ำตาทำให้ฉันเข้มแข็งขึ้น...

เอาล่ะ ฉันพร้อมที่จะสู้แล้ว

เข้ามาเล๊ย พวกนางมารร้าย ย๊ากกกกกกกกกกกกกกกส์

goodnight

สายลมที่พัดผ่าน

อะไรผ่านเข้ามาแล้วก็ต้องผ่านไป ดังสายลมที่พัดผ่าน
ไม่มีอะไร คงที่ คงทน อมตะ อยู่ตราบนานเท่านาน ชั่วนิรันด์ กัลปาวสาน
ฉันเชื่ออย่างนั้น

แก่นของชีวิตอยู่ที่ไหน มันคืออะไร ต้องหามันมั้ย มันมีประโยชน์อะไร
ทำไมทุกวันนี้มันช่างดูว่างเปล่าซะเหลือเกิน

หรือว่า... ไม่ต้องไปสนใจ ไม่ต้องไปคิดอะไรทั้งนั้น ให้มันผ่านไปเป็นวัน ๆ
วันนี้พระอาทิตย์ตกทางทิศตะวันตก พรุ่งนี้พระอาทิตย์ก็ยังขึ้นทางเดิม คือทิศตะวันออก
เปรียบเหมือนชีวิตของมนุษย์ เมื่อท้องฟ้ามืดดำ ก็ถึงเวลาหลับไหล
เมื่อพระอาทิตย์ขึ้น ก็ถึงเวลาตื่นขึ้นมาทำกิจวัตร เดิม ทำอะไร เดิม ๆ หมุนวนไปอย่างนี้

ชีวิตอย่างนี้อาจจะเป็นชีวิตที่สมบูรณ์แบบแล้วก็ได้ ใครจะไปรู้
คนจำนวนไม่น้อย อาจจะเรียกร้องชีวิตที่เรียบง่าย สงบสุขแบบนี้ก็ได้
กินอิ่ม นอนอุ่น ไม่สร้างความเดือดร้อนให้ใคร หมั่นหาโอกาสทำดี
แค่นี้ก็ดีแล้วนี่นา จะต้องไปสรรหาอะไรอีกมากมาย ให้ชีวิตขาด ๆ เกิน ๆ
บางครั้งเวลามีปัญหา ไม่ต้องแก้ปัญหา แค่ปรับเปลี่ยนวิธีคิดนิดหน่อยก็ได้แล้ว
ปัญหามันไม่ได้อยู่ที่ว่าเราขาดอะไรไปหรอก แต่มันอยู่ที่ว่าเราพอใจในสิ่งที่เรามีอยู่รึเปล่า
หาเราพอใจในสิ่งที่เรามี เราจะรู้สึกขาดอะไรไปอีกล่ะ ในเมื่อเราพอใจแบบนี้ได้

เฮ้อออ พูดน่ะ มันง่ายนะ แต่ทำน่ะสิ ยิ่งคนเราสมัยนี้ อยากได้ อยากมี อยากเป็น
ตัณหา ราคะ มีอยู่ทุกคน อาจจะมีคนว่า ฉันบ่นอย่างกะคนแก่ ไปบวชเลยป่ะ
แต่ฉันพูดความจริง คนเราตายไปแล้ว เอาไปได้แค่ความดีเท่านั้นแหละ
เงินทอง รถ บ้าน ชื่อเสียง ก็ทิ้งหมด เอาไปได้ด้วยซะที่ไหน
แต่ฉันก็รู้ว่าการพูดถึงความตายมันทำให้ห่อเหี่ยว แต่มันจะทำให้เรารู้จักปล่อยวาง
ไม่ยึดติดมากเกินไป แต่มันก็ควรจะพอดี ที่สำคัญควรทำอะไรให้เป็นประโยชน์และทำความดีใ้ห้มาก ๆ
อยู่ให้เค้ารักใคร่ ไปใ้ห้เค้าคิดถึง ไม่ใช่ อยู่ให้เค้าขับไล่ ไปให้เค้าสาบส่ง

ทุกวันนี้ฉันพยายามจะพอใจในสิ่งที่มีอยู่
ไม่ว่าจะเป็นรูปร่างหน้าตา ก็แม่ให้มาเท่านี้นี่นา ทำไงได้ล่ะ
ยิ่งคิดมากก็ทุกข์มาก คิดมากขึ้นมามันไม่ได้ทำให้ดูดีขึ้นมาซักหน่อย
จะคิดทำไมนักหนา ทำให้ได้ก็แล้วกันนะ อย่าไปคิดให้มาก ปล่อยวางซะบ้าง

ทุกวันนี่ ฉันมีมั้ย

คนที่ฉันรัก >>> พ่อ แม่ พี่ น้อง เพื่อน
คนที่รักฉัน >>> พ่อ แม่ และอีกหลาย ๆ คนฉันก็ไม่รู้ว่าจะมีมั้ย
คนที่เข้าใจฉัน >>> คิดว่ายังไม่มี กำลังหาอยู่

แค่นี้ก็คงจะพอสำหรับฉัน

สำหรับคนรัก เนื้อคู่
เมื่อก่อนฉันซีเรียตกันเรื่องความรักมากกก
เพราะฉันก็เซ็นซีทีฟ ตัวแม่เหมือนกัน
แต่ ณ บัดดล มันเปลี่ยนไปแล้ว ฉันปล่อยว่างเรื่องนี้มากขึ้น
ฉันไม่ได้มองใครที่รูปลักษณ์ภายนอก ฉันให้ความสำคัญกับความรู้สึก
(แต่ก็มีบ้างที่แอบมองคนหล่อ 55+)
แล้วฉันก็คิดว่า คนคู่กันแล้วย่อมไม่แคล้วกัน แม้ต้องจากกัน ต้องกลับมาพานพบกันใหม่
ฉันเชื่อในเรื่องพรหมลิขิต

แต่ทุกวันนี้ฉันจะพยายามพอใจในสิ่งที่มีอยู่ ดั่งบทความที่ว่า

"คนที่มีความสุขที่สุด ไม่ใช่คนที่มีสิ่งที่ดีทีสุด หากแต่
เค้าทำสิ่งที่เค้ามีเป็นสิ่งที่ดีที่สุดต่างหากล่ะ "

สู้ ๆ ๆ ๆ ต่อไปนะจ๊ะ แอม จ้าโหย่

goodnight

Hello !! fareem flim

ฟิล์ม มีอะไรจะให้ฟิล์มอ่านด้วยล่ะ แต่ไม่รู้ว่าฟิล์มจะชอบมั้ย ลองอ่านดูนะ

ความรู้สึกสำคัญที่สุด...

วันศุกร์ที่ผ่านมาได้ฟังรายการ Club friday ผ่านทางช่องกรีนแชนแนล

ได้เห็นแง่มุมต่าง ๆ ของคนหลาย ๆ คน โดยเฉพาะ เรื่องรูปลักษณ์......

เรื่องรูปร่างหน้าตา รูปลักษณ์ภายนอก เป็นสิ่งแรกที่คนเค้ามองกัน ใช่...มันสำคัญ

ก็อย่างที่บอก แค่ตอนแรกเท่านั้น คนบางคน อ้วน เตี้ย ดำ ขี้เหร่

แต่เคยมั้ยที่บางครั้งเรารู้สึกว่า เรารู้สึกดีกับคนนี้จังเลย เสียดาย ดำไปหน่อย เสียดาย เตี้ยไปหน่อย

รู้สึกมั้ยว่าเราได้มองข้ามส่วนนั้นไปแล้ว เราถึงได้มองทะลุไปถึงส่วนที่คนอื่นยังมองไม่เห็น

และจะไม่มีวันเห็นเลย ถ้าเราไม่ลองคบ ไม่ลองใช้เวลากับเค้า

ถ้าวันนั้นเราเลือกที่จะตัดสินเค้าเพียงแค่ภายนอก เพียงแค่สิ่งที่เรามองเห้นด้วยตา

เราคงจะไม่มีวันนี้ วันที่เราได้รู้จักคนที่ดีคนหนึ่ง คนที่มีค่าสำหรับเรา คนที่เรารัก

เพราะฉะนั้น อย่าตัดสินใครเพียงเพราะเค้าดูไม่ดี ไม่หล่อ

และเคยมั้ย เวลาได้อยู่ใกล้ ๆ คนที่หล่อ รวย เพอร์เฟค มีครบทุกอย่าง

แต่รู้สึกไม่มีความสุขเลย เพราะอะไรล่ะ........

ก็เพราะความรู้สึกของเรา หัวใจของเรา ไม่ได้สัมผัทกับพวกสิ่งของ รูปลักษณ์ภายนอก

แต่สัมผัทจากหัวใจที่เปี่ยมไปด้วยความรัก และความรู้สึกที่แสนอบอุ่น ที่คน ๆ นั้นมอบให้

ถึงแม้จะอยู่กับคนที่เพอร์เฟคทุกอย่าง แต่ปราศจากหัวใจที่ไร้รักแล้ว ก็คงมีแค่ความรู้สึกที่ว่างเปล่า

และอยู่กันกับความเพอร์เฟค ปราศจากความอบอุ่นจากขั้วหัวใจ

เราไม่สามารถตัดสินทุกอย่างได้เพียงเพราะตาเห็น แต่ขอให้ใช้ใจมอง

.......และขอให้ใช้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ .........