ถึงเวลาผจญกับนางมารรรรรรร

โย้วววว อีก 2 วัน ก็จะเปิดเทอมแล้ว
ฉันต้องไปผจญกับพวกนางมารร้ายอีกแล้ว นางพวกกบฏ

เฮ้อ.... ฉันคงหนีไม่พ้นอ่ะนะ

แต่ก็ดีอย่างนึง เทอมนี้ได้เรียนคอมเยอะจังเลย
แล้วก็คิดว่า น่าจะมีวิชาที่เราชอบเยอะด้วย
แต่วิชาโครงการอ่ะดิ ยุ่งแน่ ขายของอะไรมากมายวะ เบื่อจริง วิชาพวกเนี้ย

ชั้นชอบบัญชี....ถึงมาเรียนบัญชี จะให้ชั้นขายของทำไมยะ

เอาเหอะ อีกแค่ปีเดียวกับ นางมารร้าย
แต่ก็ใจหาย ถ้าต้องจากเพื่อนดี ๆ ที่เข้าใจเรา แล้วก็คงต่อที่เดิมบรรยากาศเดิม ๆ
จะว่าดีก็ดี จะว่าเบื่อก็เบื่อ

เอาน่า แต่ว่าอีก 2 วันข้างหน้า เราต้องเจอกับสิ่งที่ต้องกดดันอีกแล้ว
ใครเป็นเราไม่เข้าใจหรอก ทำไมพวกเค้าถึงคิดแบบนั้นนะ เฮ้อออ
ไม่เข้าใจจริง ๆ ฉันก็ดันไม่มีแนวร่วมซะด้วยสิ ช่างมันเหอะ
ปล่อยว่างจ้า ปล่อยวาง................

เอาล่ะ เข้าเรื่องเค้ากันดีกว่า ยังไงดีล่ะ หวั่นไหวชอบกล

ฉันคิดว่า ฉันหลุดจากภาวะนี้มาแล้วนะ ทำไม
รู้สึกเหมือนจะกลับเข้าไปอีกรอบก็ไม่รู้ ม่าย ๆ ๆ ๆ ๆ
ฉันเข้มแข็งขึ้นมากแล้ว ฉันต้องทำให้ได้สิ
ก็ฉันเคยทำได้แล้วนี่นา จะไปใส่ใจกับคนที่ไม่เห็นค่าในตัวเราทำไม
ยอมรับว่าเมื่อก่อนเป็นเอามาก เสียน้ำตาให้เค้ามานับไม่ถ้วน

แต่น้ำตาทำให้ฉันเข้มแข็งขึ้น...

เอาล่ะ ฉันพร้อมที่จะสู้แล้ว

เข้ามาเล๊ย พวกนางมารร้าย ย๊ากกกกกกกกกกกกกกกส์

goodnight