ผู้ขาดโอกาสทางความอบอุ่น...

ผู้ขาดโอกาสทางความอบอุ่น...
เมื่อไหร่กัน..ที่จะเป็นวันของฉันบ้าง

วันจันทร์ที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2553

เธอทำอะไรลงไปน่ะ...


เป็นบ้าไปแล้วเหรอ ทำอะไรลงไป
เกิดอะไรขึ้นมารับผิดชอบได้เหรอ ถ้าน้องเป็นอะไรขึ้นมาจะทำไง
เธอไม่รักน้องเหรอ ไม่สงสารน้องเหรอ
เอาเรื่องความตายมาทดลองเหรอ
มันคุ้มเหรอ เกิดอะไรขึ้นมาเธอรับได้เหรอ
เธอจะให้ประวัติศาสตร์มันซ้ำรอยเหรอ บ้าไปแล้วเหรอ โรคจิตเหรอ
...
ฉันกลัว ฉันกลัวตัวเอง บางครั้งเหมือนบังคับตัวเองไม่ได้
...


เธอต้องบังคับให้ได้สิ ชีวิตคนทั้งคนสิ
มันทรมานขนาดไหนเธอก็น่าจะรู้ สงสารน้องบ้างสิ
น้องมันทรมานนะ เกิดน้องมันเป็นอะไรขึ้นมาล่ะ
อย่าเอาชีวิตของน้องมาทรมานกับความอยากรู้อยากลองบ้า ๆ ของเธอมันไม่คุ้มเลย ยัยบ้า
อย่าทำเด็ดขาดนะ บังคับตัวเองให้ได้ อย่าทำเด็ดขาด อย่าทำเด็ดขาด
พยายามเข้านะ เธอไม่ใช้คนบ้านะ เชื่อมันในตัวเองนะ เธอเป็นคนดีคนนึงนะ
เธอคงไม่อยากร้องไห้เหมือนคืนที่ผ่านมา และไม่อยากจะเสียใจภายหลังใช่มั้ย
เพราะฉันนั้น หยุดซะเดี๋ยวนี้ อย่าปล่อยให้มันมาครอบงำเธออีก
มันไม่คุมที่เธอจะเอาชีวิตของเธอมาเสี่ยง
พยายามเข้านะ พยายาม พยายาม

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น