ผู้ขาดโอกาสทางความอบอุ่น...

ผู้ขาดโอกาสทางความอบอุ่น...
เมื่อไหร่กัน..ที่จะเป็นวันของฉันบ้าง

วันอาทิตย์ที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2553

ก็อย่างนี้แหละนะ



สงกรานต์ปีนี้ก็คงต้องเหงาอีกตามเคย ก็ไอ้เรามันคนไม่มีเพื่อนนี่นา
เป็นธรรมดาของเราอยู่แล้ว แต่ทำไมไม่รู้ ยังไม่ชินซักที
อาจจะเป็นเพราะเราเพิ่งรู้ตัวก็ได้ แต่เราจะพยายามทนสภาพนี้ให้ได้
หัวใจเราจะได้เจ็บปวดน้อยลงบ้าง
..................
ยัยเตี้ยเอ้ยยยย
ทำไมชีวิตฉันมันชั่งน่าน้อยใจอย่างนี้เนี่ย
ไม่มีอะไรดีซักอย่าง
แต่มันก็ไม่ได้เลวร้ายไปซะทุกอย่างหรอก แต่มันก็ไม่ดีซักอย่างน่ะแหละ
ไม่ดี ไม่เลว เออ ฟังแล้วก็ดูลงตัวดี ฮ่า ๆ
แต่บางอย่างมันก็เลวอ่ะ เช่นรูปลักษณ์ภายนอก อาจรวมทั้งจิตใจ สังคม
เฮ้อออ ฉันเหนื่อยจริง ๆ ฉันไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อไปแล้ว
อันไหนที่เป็นความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็จะทำให้ตัวเองได้มีความสุขบ้าง
อีกแค่ 43 วันก็จะเปิดเทอมแล้วล่ะ ถึงเปิดเทอมมันก็มีเรื่องให้เครียด
แต่ฉันก็คิดว่า มันคงดีกว่าการอยู่บ้านหน่อยนึง เพราะอย่างน้อยที่โรงเรียนเราก็มีเพื่อนมากมาย
มีวิชาเรียนที่เราสนใจ และชื่นชอบ
สู ๆ ต่อไป ~~~~~~~~~~~~~

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น