ผู้ขาดโอกาสทางความอบอุ่น...

ผู้ขาดโอกาสทางความอบอุ่น...
เมื่อไหร่กัน..ที่จะเป็นวันของฉันบ้าง

วันอังคารที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2553

ชอบคุณจังค่ะ ดร.ฟู ชอบ ๆ ๆ


ชอบเพลงนี้จริง ๆ เลย "พูดแล้วอยากจะร้องไห้" ชอบ ๆ ๆ เพราะจริง ๆ

พูดไปแล้วจะร้องไห้ เมื่อมีใครให้ถามถึงเธอ
พุดไปแล้วน้ำตาเอ่อ ก็ไม่อยากจะเจอหน้าใคร
*ต้องตอบซ้ำๆว่าเธอนั้นทิ้งไปมีใหม่ ต้องเจ็บซ้ำๆในคำๆนี้อยู่ร่ำไป
คนใจร้ายคนโกหกคนโลเลไม่เคยจำสัญญา
**บอกว่ารักแค่เพียงลมปากฝากแผลใจให้มีน้ำตา
คนทั้งคนหรือเห็นเป็นหมาตัวหนึ่งที่รักเธอ
หลอกให้รักให้หลงงมงายเจ็บเกือบตายนอนซมละเมอ
พูดไปแล้ว น้ำตาเอ่อมันอยากจะลืม ลืมเธอสักที
อยากจะหลบไปให้ไกลไม่อยากเจอคนรู้จักเรา
จากร่าเริงเป็นคนเศร้าเรื่องน้ำเน่าเล่าไปก็อาย
(*,**)
ใครเป็นไงไม่รู้ดูใจคนไม่เป็นน้ำตาสาดกระเด็นเท่าไหร่
คนมันไม่มีใจเราก็โง่เกินไปซมซานกลับมาเลียแผลใจ
เกิดมาไม่เคยรักใครเท่าเธอต้องมาเจอะต้องมาเจอใช้เวร
(**,**)
ฮ่าๆๆ เกิดมาโง่เอง

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น