สายลมที่พัดผ่าน

อะไรผ่านเข้ามาแล้วก็ต้องผ่านไป ดังสายลมที่พัดผ่าน
ไม่มีอะไร คงที่ คงทน อมตะ อยู่ตราบนานเท่านาน ชั่วนิรันด์ กัลปาวสาน
ฉันเชื่ออย่างนั้น

แก่นของชีวิตอยู่ที่ไหน มันคืออะไร ต้องหามันมั้ย มันมีประโยชน์อะไร
ทำไมทุกวันนี้มันช่างดูว่างเปล่าซะเหลือเกิน

หรือว่า... ไม่ต้องไปสนใจ ไม่ต้องไปคิดอะไรทั้งนั้น ให้มันผ่านไปเป็นวัน ๆ
วันนี้พระอาทิตย์ตกทางทิศตะวันตก พรุ่งนี้พระอาทิตย์ก็ยังขึ้นทางเดิม คือทิศตะวันออก
เปรียบเหมือนชีวิตของมนุษย์ เมื่อท้องฟ้ามืดดำ ก็ถึงเวลาหลับไหล
เมื่อพระอาทิตย์ขึ้น ก็ถึงเวลาตื่นขึ้นมาทำกิจวัตร เดิม ทำอะไร เดิม ๆ หมุนวนไปอย่างนี้

ชีวิตอย่างนี้อาจจะเป็นชีวิตที่สมบูรณ์แบบแล้วก็ได้ ใครจะไปรู้
คนจำนวนไม่น้อย อาจจะเรียกร้องชีวิตที่เรียบง่าย สงบสุขแบบนี้ก็ได้
กินอิ่ม นอนอุ่น ไม่สร้างความเดือดร้อนให้ใคร หมั่นหาโอกาสทำดี
แค่นี้ก็ดีแล้วนี่นา จะต้องไปสรรหาอะไรอีกมากมาย ให้ชีวิตขาด ๆ เกิน ๆ
บางครั้งเวลามีปัญหา ไม่ต้องแก้ปัญหา แค่ปรับเปลี่ยนวิธีคิดนิดหน่อยก็ได้แล้ว
ปัญหามันไม่ได้อยู่ที่ว่าเราขาดอะไรไปหรอก แต่มันอยู่ที่ว่าเราพอใจในสิ่งที่เรามีอยู่รึเปล่า
หาเราพอใจในสิ่งที่เรามี เราจะรู้สึกขาดอะไรไปอีกล่ะ ในเมื่อเราพอใจแบบนี้ได้

เฮ้อออ พูดน่ะ มันง่ายนะ แต่ทำน่ะสิ ยิ่งคนเราสมัยนี้ อยากได้ อยากมี อยากเป็น
ตัณหา ราคะ มีอยู่ทุกคน อาจจะมีคนว่า ฉันบ่นอย่างกะคนแก่ ไปบวชเลยป่ะ
แต่ฉันพูดความจริง คนเราตายไปแล้ว เอาไปได้แค่ความดีเท่านั้นแหละ
เงินทอง รถ บ้าน ชื่อเสียง ก็ทิ้งหมด เอาไปได้ด้วยซะที่ไหน
แต่ฉันก็รู้ว่าการพูดถึงความตายมันทำให้ห่อเหี่ยว แต่มันจะทำให้เรารู้จักปล่อยวาง
ไม่ยึดติดมากเกินไป แต่มันก็ควรจะพอดี ที่สำคัญควรทำอะไรให้เป็นประโยชน์และทำความดีใ้ห้มาก ๆ
อยู่ให้เค้ารักใคร่ ไปใ้ห้เค้าคิดถึง ไม่ใช่ อยู่ให้เค้าขับไล่ ไปให้เค้าสาบส่ง

ทุกวันนี้ฉันพยายามจะพอใจในสิ่งที่มีอยู่
ไม่ว่าจะเป็นรูปร่างหน้าตา ก็แม่ให้มาเท่านี้นี่นา ทำไงได้ล่ะ
ยิ่งคิดมากก็ทุกข์มาก คิดมากขึ้นมามันไม่ได้ทำให้ดูดีขึ้นมาซักหน่อย
จะคิดทำไมนักหนา ทำให้ได้ก็แล้วกันนะ อย่าไปคิดให้มาก ปล่อยวางซะบ้าง

ทุกวันนี่ ฉันมีมั้ย

คนที่ฉันรัก >>> พ่อ แม่ พี่ น้อง เพื่อน
คนที่รักฉัน >>> พ่อ แม่ และอีกหลาย ๆ คนฉันก็ไม่รู้ว่าจะมีมั้ย
คนที่เข้าใจฉัน >>> คิดว่ายังไม่มี กำลังหาอยู่

แค่นี้ก็คงจะพอสำหรับฉัน

สำหรับคนรัก เนื้อคู่
เมื่อก่อนฉันซีเรียตกันเรื่องความรักมากกก
เพราะฉันก็เซ็นซีทีฟ ตัวแม่เหมือนกัน
แต่ ณ บัดดล มันเปลี่ยนไปแล้ว ฉันปล่อยว่างเรื่องนี้มากขึ้น
ฉันไม่ได้มองใครที่รูปลักษณ์ภายนอก ฉันให้ความสำคัญกับความรู้สึก
(แต่ก็มีบ้างที่แอบมองคนหล่อ 55+)
แล้วฉันก็คิดว่า คนคู่กันแล้วย่อมไม่แคล้วกัน แม้ต้องจากกัน ต้องกลับมาพานพบกันใหม่
ฉันเชื่อในเรื่องพรหมลิขิต

แต่ทุกวันนี้ฉันจะพยายามพอใจในสิ่งที่มีอยู่ ดั่งบทความที่ว่า

"คนที่มีความสุขที่สุด ไม่ใช่คนที่มีสิ่งที่ดีทีสุด หากแต่
เค้าทำสิ่งที่เค้ามีเป็นสิ่งที่ดีที่สุดต่างหากล่ะ "

สู้ ๆ ๆ ๆ ต่อไปนะจ๊ะ แอม จ้าโหย่

goodnight